a
به وب سایت مجله دفترسینمایی خوش آمدید
خانهتئاترگفتگو با مهدی رضایی یکی از کارگردانهای نمایش : شب بیست و یکم

گفتگو با مهدی رضایی یکی از کارگردانهای نمایش : شب بیست و یکم

گفتگو با مهدی رضایی یکی از کارگردانهای نمایش : شب بیست و یکم

بعد از دیدن نمایش شب بیست و یکم ، خواستم با اقای مهدی رضایی صحبت کنم .

حالا نمایش را دیده بودم و متوجه گذر زمان نشده بودم .

به نظرم کاری موفق است که تماشاچی فرصت نکند این پایش راعوض کند و روی آن پای دیگرش بیاندازد.

خستگی در دیدن این کار معنا نداشت .

شروعی قوی و طوفانی ،گاهی یک تیتراژ خوب و یا تنها ۵ دقیقه ی اول یک فیلم شما راتشویق میکند بدون خستگی تا انتها با فیلم همراه باشید و ان را تا آخر ببینید.

شروع کار شب بیست و یکم عالی بود.

ریتم ها قوی از کار در امده بودند ،گاهی بالا گاهی پایین گاهی آرام و گاهی تند .

طراحی لباس و طراحی گریم و انتخاب بازیگر ها به جا و درست بود .

اگر انتظار داریم یک مرد پیر ، مرد پیر واقعی جلوه کند در اینکار به خوبی رعایت شده بود.

تمام کار ،سبک ناتورالیسم و طبیعت گرایی را حفظ کرده بود و به توهم واقعیت رسیده بود.

میزانسن ها منطقی و آنقدر خوب که متوجه نمیشدی میزانسن درون کار هست .

طوری بود که واقعا باید همین گونه باشد و تماشاچی خواسته و ناخواسته باور میکرد .

بازی ها کاملا درست بود .ما افراد واقعی میدیدم .بازیگرانی نمی دیدم که در حال بازی باشند ما مردم جامعه ی خودمان ،آدم های اطراف خودمان را می دیدم و گویی شاهد اتفاق افتادن واقعه ای بودیم که در حال رخ دادن بود.

تماشاچی در دل ماجرا جا داشت .
بدون اغراق بازی ها تیک های رفتاری و شخصیت پردازی ها قوی کار شده بود .

ما در یک مسیر مشخص و خطی جلو میرفتیم و همه چیز واضح جلوه می کرد.

استفاده از نور قرمز و رفتن به درون و رویای شخصت خیلی کمک کننده بود .

ما از لحظه ی نمایش جدا می شدیم و به لحظه ی درونی کاراکتر سفر می کردیم و در آخر کار، تماشاچی در یک شوک بزرگ بایک اتفاق هولناک مواجه میشد و از اینجا به بعد بود که تماشاچی به تفکر واداشته میشد .

گفتگو با آقای رضایی را بی صبرانه شروع کردم .
-از نویسنده ی کار بگویید؟
هر آن چیزی که به شناخت ما نسبت به ایشان کمک کند.
– آقای محمود استاد محمد یکی از سردمداران تئاتر ملی هستند .تئاتر ملی به این معنا که شروع کردند به نوشتن متن های ایرانی .تا قبل از ایشان تئاتر بیشتر ترجمه می شد .چیزی به نام نمایشنامه نداشتیم و اگر داشتیم از جنس مردم و واقع گرایانه از دل مردم و جامعه ی ایرانی نبود .ایشان تنها با داشتن سنی حدود ۲۲ یا ۲۳ سال این نمایش را به روی صحنه بردند و قبل از این کار در نمایش شهر قصه به کارگردانی بیژن مفید بازیگر بودند.یک کاربا آقای ایرج انور داشتن که این هم سرو صداهایی به همراه داشت و بعد هم که نمایشنامه ی شب بیست و یکم در سال ۵۸ با بازی خسرو شکیبایی .ایشان ریتم را به درستی میشناسند .کلام و ادبیات قوی دارند به همین خاطر مخاطب جذب می شود .در دل جامعه زندگی میکردند و با فرهنگ و زبان مردم آشنا بودند .انسانی تاثیرگذار و بسیار مهربان .خوشبختانه من این شانس را داشتم که با ایشان رفت و آمد داشته باشم .۱۱ سال پیش همین کاررا اجرا کردم که ایشان در تمرینات حضور داشتند و راهنما و مشاور کار بودند. ایشان دغدغه ی واقعی تئاتر داشتند.
-در مورد هدفشان از اجرای کار شب بیست و یکم پرسیدم .اینکه آیا از قبل تعیین شده بود که در چنین شرایط و وضع موجود اجرا کنند یا اتفاقی اینطور پیش امده بود؟ پرسیدم که می خواستند چه چیز را به تماشاچی تفهیم کنند ؟!

-آقای مهدی خالدی کارگردان دوم این کار هستند .نمی دانم چرا در خبرگزاری ها اسم ایشان را ذکر نمی کنند .چرا که من خودم در نمایش بازی کردم و احتیاج داشتم به یک نفر که کنارم باشد .آقای خالدی دوست ۱۵ ساله ی من هستند .من قلم استاد محمد را از طریق ایشان شناختم .
ما تمرین هایمان را قبل از کرونا شروع کردیم اما به دلیل شیوع کرونا ، مجبور شدیم مدتی ان را تعطیل کنیم ولی شرایط طوری شد که عمارت نوفل لو شاتو از کار ما حمایت کردند .ما این ریسک را کردیم که در زمان کرونا اجرا کنیم .می خواستیم نمایش قصه ی سر راستی داشته باشد، چراکه الان تئاتر ها به سمتی در حرکت اند که متن های خارجی و متن های غیر واقع گرایانه (به لحاظ جذابیت بصری که دارد )کار می کنند.البته که خوب است و من خودم خیلی این مدل کار ها را دوست دارم اما این نوع تئاتری که قصه ی سر راست تری دارد و در باره ادبیات جامعه ی خودمان است خیلی کمتر کار می شود .هدف ما هم مخاطب خاص بوده و هم عام .ما می خواستیم هم آدم های معمولی را به صندلی های تئاتر بیاوریم و هم هنری ها را .به همین دلیل بود که دوباره به فکر اجرای نمایش شب بیست و یکم افتادم.شرایط از قبل تعیین نشده بود و همه چی دست به دست هم داد تا در این موقعیت و شرایط به اجرا برسیم.

-از کی تمرینات خود را شروع کردید؟چند جلسه حدودا تمرین داشتید؟
آیا کارگردانی هستید که اعتقاد به زیاد تمرین کردن دارد؟
– تمریناتمان از قبل کرونا شروع شد یک مدت تمرین نداشتیم .یک مدت آنلاین تمرین کردیم .حدودا ۷۰ جلسه تمرین داشتیم. در زمینه کارگردانی معتقدم باید تمرینات زیاد باشد. به نظرم باید بازیگرها در دل نمایش زندگی کنند و تبدیل به کاراکتر هایی شوند که با خودشان یک سری تفاوت هایی دارد .کار واقع گرایانه تمرین زیاد میخواهد .من کاری هم داشتم که باید کم تمرین میشده تا کار بکر بماند .به نظرم بستگی به کار و متن دارد که تمرینات زیاد باشد یا کم .ولی اصولا با تمرینات زیاد موافقم .یعنی برای کارم وسواس دارم .باید کار قوی دربیاید .بازیگر باید با کاراکترش برخورد کند ،تعامل کند، حرف بزند ،بسازد
و خراب کند با کمک کارگردان تا کاراکتر زنده شود .ان وقت باید رفت سراغ ریتم، سراغ میزانسن و…
مسلما تمرین زیاد باعث بالا رفتن کیفیت می شود.

من نیم ساعت مانده به اجرا گروه را دیدم .زمان تمرین کردن و گرم کردن و اماده شدن برای اجرا .فضایی صمیمی و بدون حاشیه و آرامی داشتند .از آقای رضایی راجع به این فضا و صمیمیت پرسیدم در جوابم گفتند : عشق …
عشق داشتن اولین نیاز چنین فضایی است و کنار هم قرار دادن انسان هایی که انرژی های مشابه دارند.
خوشبختانه ایشان کارگردانی هستند که اجازه ی کار کردن به بازیگرهای جدید را می دهند .
در آخر خواستار این شدند که بیاییم و از کار حمایت کنیم ،چرا که در این شرایط سخت کرونا روی صحنه امدند و تمامی پروتکل ها را رعایت کردند تا فضایی امن برای تماشاچی به وجود بیاورند .
امیدواریم در این زمینه هم به این گروه خوب کمکی کرده باشیم
به امید درخشش تک تک انسان هایی که برای خدمت به مردم در هر زمینه ای تلاش میکنند .
روزگارتان به کام


سارا رضایی
مهدیه رمضان پور
سوم خرداد ۱۴۰۰

به اشتراک گذاشتن با :
امتیاز به این مقاله
تاریخ و زمان انتشار خبر : 1400/03/06 06:00
شماره خبر : 25714
لینک کوتاه : https://news.cinemaoffice.ir/?p=25714
بدون نظر

پیام بگذارید