a
به وب سایت مجله دفترسینمایی خوش آمدید
خانهتئاتر“وقتی صحنه و مخاطب بلعیده می شوند”

“وقتی صحنه و مخاطب بلعیده می شوند”

“وقتی صحنه و مخاطب بلعیده می شوند”

“وقتی صحنه و مخاطب بلعیده می شوند”

به گزارش سینماآفیس، هانیه تجریشی فعال هنری و طراح لباس در یادداشتی باعنوان “”وقتی صحنه و مخاطب بلعیده می شوند” در خصوص اعجاز هنر بازیگری “میکائیل شهرستانی” نوشت:
(( میکائیل شهرستانی را در اوایل نوجوانی با فیلم سینمایی سایه به سایه شناختم. با همان سن کم شیفته نوع بیان و حرکات و بازی حرفه ای ایشان شدم. سال ها از پی هم گذشت و همیشه پیگیر کارهای هنری این هنرمند عزیز بودم و این بار آواز خوان خیابان های منهتن بهانه خوبی بود برای مجدد به تماشا نشستن بازی و هنر ایشان.
آوازه خوان خیابان های منهتن روزمرگی های بازیگر تئاتری به نام ژاک مرمه را به تصویر می کشد. بازیگری که گویا در رویای خودش غرق شده و گاهی به زندگی واقعی اش سرک می کشد.

از زندگی از دست رفته اش می گوید، عشق به فنا رفته و دختر گمشده اش. او آنچنان با سوز پدرانه نام دخترش دلیا را برزبان می آورد که مخاطب کاملا حضور دلیا را در کوچه های منهتن حس می کند. ژاک در بین آوارگی هایش هنر بازی اش را با تک گویی هایی از شکسپیر به رخ تماشاگر می کشد و فریاد می زند که در این آشفته بازار چه افراد حرفه ایی و خاک صحنه خورده ایی که زیر هجوم نابخردانه و غیر حرفه ایی سلبریتی ها له شده اند.
در واقع انگشت اشاره آقای شهرستانی به سمت وضعیت اسف بار تئاتر در ایران است و صدایش اعتراض بازیگران این عرصه را فریاد می زند.
میکائیل شهرستانی در طول ۷۰ دقیقه از شخصیتی به شخصیتی دیگر تبدیل می شود و دوباره به قالب اصلی اش یعنی پیرمرد باز می گردد.
این بازی ها و تغییر شخصیت ها و تحول های حسی و بیانی و رفتاری کاری بس دشوار است که ایشان استادانه آن را انجام می دهد. او با هفت تک گویی از شکسپیر مهر تایید بر بازی حرفه ای اش بر روی صحنه می زند و مخاطب را مجذوب خودش می کند. آن زمان که در بین صحنه ها برای تعویض لباس به پشت صحنه می رود تماشاگر همچنان مشتاقانه بر صحنه چشم می دوزد و منتظر می ماند که این بار با ورود مجددش به صحنه با چه شخصیت و کاراکتری رو به رو می شود.
آواز خوان خیابان های منهتن حرف دل همه تئاتری هایی است که این روزها با مشکلات عدیده ایی دست و پنجه نرم می کنند و ورود سلبریتی ها به معضلات قبل بیش از پیش دامن می زند.
میکائیل شهرستانی به خوبی با ژاک مرمه، بیکاری و از بین رفتن این قشر را یاداوری می کند.
تک دیالوگ های نمایش ذهن مخاطب را شدیدا درگیر می کرد.
تک دیالوگ هایی از قول چارلی .
به قول چارلی : یک جایی تو قلب آدم هست که هیچ وقت پر نمیشه یا باز به قول چارلی: به همه چیز اعتماد کن جز این مردم.
نمایش با تک گویی به جایی از لیر شاه به پایان می رسد ولی ذهن مخاطبش را در کوچه پس کوچه های منهتن کنار ژاک و دخترش دلیا جا می گذارد. می‌توان گفت در آواز خوان خیابانهای منهتن همه عوامل به طور مطلوبی گرد هم آمده‌اند انتخاب موسیقی عالی که در طول نمایش گوش مخاطب را نوازش میکند‌. طراحی صحنه مفهومی و طراحی لباس و گریم که همگی در راستای کار به خدمت گرفته شده‌اند.

آوازه خوان خیابان های منهتن را نه یک بار بلکه چندین بار باید به تماشا نشست در کنار تمام ویژگی هایی که عرض کردم این نمایش به مثال کلاس درسی برای هنرآموزان تئاتر است. از این اثر هنری بسیار می توان آموخت. مانا و پاینده باشد هنر تئاتر و هنرمندان این عرصه‌))

به اشتراک گذاشتن با :
امتیاز به این مقاله
بدون نظر

پیام بگذارید