a
به وب سایت مجله دفترسینمایی خوش آمدید
خانهتئاترفرودگاه، پرواز شمارۀ ۷۰۷، شاعرانه ای آوانگارد

فرودگاه، پرواز شمارۀ ۷۰۷، شاعرانه ای آوانگارد

فرودگاه، پرواز شمارۀ ۷۰۷، شاعرانه ای آوانگارد

فرودگاه، پرواز شمارۀ ۷۰۷، شاعرانهای آوانگارد

فرودگاه، پرواز شمارۀ ۷۰۷ ماجرای شاعری است که در شبی سرد و بارانی، مشغول کار در اتاقش، به یکباره با رویدادی عجیب مواجه و در پیِ آن مجبور به ترکِ خانهاش میشود تا در مکانهایی غریب ماجراهای دیگری را از سر بگذراند. اجرا تا ۱۷ دیماه، ساعت ۱۸ عصر در سالن استاد سمندریانِ تماشاخانۀ ایرانشهر برقرار است.

سینماآفیس در گفتوگویی کوتاه با کارگردان و دو تن از بازیگران، سعی در شناساندن بیشتر اثر به مخاطب دارد:

کوروش سلیمانی، بازیگر، تهیهکننده، و کارگردان باسابقۀ تئاتر کشور دربارۀ آشنایی خود با این نمایشنامه و تصمیم اش برای به صحنه آوردن آن از زمانی یاد کرد که زندهیاد داوود رشیدی بهقصد اجرای یکی از نمایشنامههای احمدرضا احمدی، از شعرای مهم ادبیات معاصر، میخواست از سلیمانی در نقش شاعر استفاده کند؛ نمایشی که هرگز به اجرا نرسید.

طی دیدار و صحبتهایی که بعدها بهواسطۀ ارادت وی به آقای احمدی اتفاق افتاد، ایشان اشتیاق خود را برای اجرای این نمایشنامه به سلیمانی ابراز میکند و او پس از اجرای صحنهای چند درام خارجی،

پس از گرفتن نوبت اجرا برای ادای احترام به شاعر محبوب نوگرا، اجرای این نمایشنامه را پیشنهاد میکند.

فضای شاعرانه و مسائل انسانی که در این نمایشنامه مطرح میشود، سلیمانی را واداشته تا علیرغم مصائب کارگردانی تئاتر، و عشق بیپایانش به صحنه و تئاتر، این کار را در نهایت به صحنه بیاورد.

سلیمانی میگوید:

«تصمیم قطعی برای اجرای این اثر تقریباً ازاوایل امسال گرفته شد، اما با توجه به شرایط کرونایی، نمایشنامه تقطیع شد و جلسات تمرین بهصورت فشرده، با تعداد نفرات کمتر،

و در پلاتوهایی که پنجره داشتند برگزار شد.

بازیگرها ماسک داشتند و شرایط واقعاً سخت بود.

بااینحال بچهها لطف داشتند و هرکدام بهترین کارشان را ارائه دادند؛

بهخاطر عشقی که به آقای احمدی داشتند، که به نتیجه رسیده و الان در حال اجراست».

کارگردان فرودگاه، پروازشماره ۷۰۷  در ادامۀ سخنان خود عنوان کرد

که تلاش میکند نشان دهد در دورانی که تئاتر بهسمت تجاریشدن میرود و فروش اهمیت بیشتری نسبت به تنوع سبک و ذات تئاتر پیدا میکند، چگونه میتوان کاری را برای دل خود و برای دل تماشاگر روی صحنه آورد.

او همچنین اضافه کرد:

«لازم است آثار آیینی، خارجی، داخلی، و کارهای آوانگارد، پیشرو، و تجربی هم داشته باشیم و تنها به یک نوع نمایش بسنده نکنیم، چراکه هرکدام از این آثار مخاطب خاص خود را دارند و ما موظفیم برای مخاطبهای متنوع، غذای فرهنگی تأمین کنیم».

محمدرضا آزادفرد، بازیگر، در سخنی کوتاه با ما اذعان داشت کهبهواسطۀ علاقۀ خود به احمدرضا احمدی و دوری فضاینمایشنامه از حسوحال معمول سایر درامها و نزدیکی آن به ذات شعری آقای احمدی و انتخابش از سوی کوروش سلیمانی با تمام وجود آمادۀ ایفای نقش توفان در این نمایش بوده است. گرچه، به گفتۀ وی تشخیص ویژگی و ظرافتهای کاراکتر توفان گلبانگ به عهدۀ مخاطب است.

محمد طیب طاهر، ایفاگر نقش مدیر گورستان، تنها دلایل خود برای پذیرش نقش را نوشتۀ آقای احمدی و خواست کوروش سلیمانی، دوست دیرینۀ خود، بیان میکند.

طیب طاهر با اشاره به اینکه نقش ابعاد کوچک و گذرایی دارد، نهتنها نقش خودش، که نقشهایی دیگر همچون زن پریشان، هدف گروه را ساخت اثری میداند که درخور آقای احمدی باشد و مورد اقبال مخاطب قرار گیرد.

وی در توصیف ویژگی نقش خود اضافه میکند: «دنیای اثر، دنیای خیالانگیز آقای احمدی و آنچه شما میبینید چیزی است که با هدایت کوروش سلیمانی به شکلی که هست درآمده. کوتاه است و تیپ مشخصی که در جامعه هم کم نمیبینیم… آدمهای نوکیسهای که یکشبه به جایگاهی رسیدهاند و تلاش میکنند خود را اصیل و مبادیآداب نشان دهند، اما گاهاً گافهایی میدهند که آن نوکیسه بودن را آشکار میکند.

کوروش البته میخواست این موارد برجسته شود، با این تفاوت که وارد فانتزیای که با دیدن کاراکتر به ذهن متبادر میشود نشویم».

انتهای پیام

سارا شجاعی

به اشتراک گذاشتن با :
امتیاز به این مقاله
تاریخ و زمان انتشار خبر : 1400/09/30 02:31
شماره خبر : 38048
لینک کوتاه : https://news.cinemaoffice.ir/?p=38048
بدون نظر

پیام بگذارید